Op bezoek

Nadat we afstand hebben gedaan van Kwebbel zijn we niet meer bij haar geweest kijken. Zo kan J sneller en beter een band met haar opbouwen lijkt ons. Uiteraard worden we op de hoogte gehouden met foto’s en fimpjes via de app.

Na een week of drie is het dan zover en gaan we eindelijk bij haar op bezoek. We treffen haar aan in een verzorgde buitenbench waar ze vooralsnog in zit wanneer er niemand op haar kan passen. Ze ziet er goed uit. En ze is groot geworden! Ze groeit geweldig goed. Haar gele kleurtje is een stuk doffer dan het babygeel dat ze had bij haar geboorte.

Trots laat J ons zien wat Kwebbel allemaal doet. Ze loopt J’s schoenen na zoals ze dat eerst bij de mijne deed. J heeft mij duidelijk vervangen als ouder. Gelukkig.

Aan haar relatie met Guus wordt hard gewerkt. Het blijkt dat Guus erg moet wennen aan een vreemde gans in de bijt. Niet dat hij vervelend is maar wel afwachtend. Een goede eigenschap voor dieren.

Voorzichtig tilt manlief Kwebbel op om haar ook even te kunnen liefkozen. Ze laat het toe maar verder lijkt er geen enkele herkenning te zijn. Hetzelfde geldt voor mij. Ik zie een steek van teleurstelling door manlief heen schieten en ik herken bij mezelf hetzelfde ambivalente gevoel. Maar het is goed zo. Dit was tenslotte de bedoeling. Het beste voor Kwebbeltje.

Met een gerust hart laten we Kwebbel weer bij J achter.

49b

 

Nawoord:

In de tijd die volgt groeit Kwebbel en wordt ze volledig geaccepteerd door Guus. Ons doel is bereikt.

Jammer genoeg krijgen we een hele tijd later bericht van J’s ouders. Kwebbel is meegevoerd door de vos, Guus is kunnen ontsnappen aan de gulzigaard. Arme J. Ontroostbaar door zo’n oneerlijke actie in zijn ogen. Hij kan het maar moeilijk begrijpen. En hij is heel erg boos op de vos. En ofschoon wij verstandelijk weten dat het er allemaal bij hoort wanneer je in het buitengebied woont, zoals wij ook J laten weten, is het toch een klap die wordt uitgedeeld door moeder natuur.

En ik vraag me af of het nu eenmaal Kwebbels lot was? De eerste keer toen manlief haar redde, was ze meegesleept door de marter. Door ingrijpen van ons, de mens, is Kwebbel er toen bovenop gekomen. Een tweede keer is haar niet gegund. Ze heeft zich niet kunnen weren tegen de vos. Daarvoor is een groep van twee ganzen te klein helaas…

Zouden we het een volgende keer anders doen? Nee. Soms gaan dingen zoals ze moeten gaan. Het enige dat je kunt doen is je best. Het lot bepaalt de rest.

49c

Advertenties

4 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s