Vreemde dagen

Maandag 9 maart

Komende vrijdag zijn mijn ouders 50 jaar getrouwd. Al maanden staat er een groot feest gepland. Maar het aantal gasten dat bestaat uit kwetsbare ouderen en zieke personen is aanzienlijk. Het coronamonster werpt zijn schaduw voor uit. We kunnen hierin geen enkel risico nemen. Samen wordt dan ook besloten om het feest uit te stellen. De locatie wordt gebeld. Gemengde gevoelens blijven. Doen we hier goed aan of nemen we deze beslissing vanuit overbezorgdheid?

Het doet wel goed dat de lente ontwaakt. Het weer is prima, de narcissen bloeien en de egels zijn er weer.

Woensdag 11 maart

De tweede theorieles van de imkerscursus is een feit. Geweldig interessant allemaal. Volgende week zaterdag is de eerste praktijkles. Ik verheug me erop.

182aVrijdag 13 maart

De dag dat mijn ouders 50 jaar getrouwd zijn. We proberen de dag voor hen zo leuk mogelijk te maken. Gisteren hebben we een beetje versierd. Vanmorgen gaan we langs met een bloemetje en een bubbeltje. Vanavond eten we met de familie samen. De planning om dan maar uit eten te gaan is in de loop van afgelopen week omgezet naar eten halen. We halen Griek en hebben onderling toch een leuke avond waarbij mijn ouders zelfs eraan moeten geloven om een dansje te wagen.

Zaterdag 14 maart

Waar we ons eerst ongerust hebben gemaakt of we er wel goed aan deden met onze beslissingen, leert de tijd heel snel dat ze inderdaad goed waren. Zelf begin ik onze agenda’s na te lopen om te kijken waar we onze afspraken kunnen afzeggen of uitstellen. Vanwege manlief’s ziekte kunnen ook wij ons geen enkel risico permitteren. De appjes en e-mails hierover gaan de deur uit. We ontvangen ze ook trouwens. De imkerscursus wordt voorlopig on hold gezet. Balen maar een goede beslissing.

Aangezien het weer goed is, werken manlief en ik in de tuin. De moestuin wordt onder handen genomen en wanneer ik de aardbeienplantjes aan het opschonen ben, springt er een boomkikkertje weg. Hij gaat nog even mooi zitten voor de foto en dan verdwijnt hij tussen de rabarberbladeren. Even later krijg ik een oproep en moet ik nog even weg voor een reddingsoperatie. Hierover meer in een ander blog.

182b

Zondag 15 maart

Mijn schoonmoeder is jarig. Ze wordt 83 jaar. Dit jaar geen samen eten met de familie, zelfs geen bezoek voor haar. Zoals iedere dag wandelen we met Luca en kijken we even hoe het met haar is. Ze is verkouden en maakt zich zorgen. Tja, dat is heel terecht. Wie doet dat nu niet?

Verder is het een enorme pechdag. De tractor van manlief gaat stuk. Dat waar hij normaal zijn zinnen mee kan verzetten en waarmee hij niet zo duidelijk met zijn neus op de feiten wordt geduwd dat zijn lijf hem in de steek laat, dat werkt nu net niet. We rommelen daarom vandaag maar een beetje aan in de wei en zijn dan getuige van de dood van een gans. Het grijpt manlief enorm aan. Ik denk dat alle onzekerheden van de afgelopen tijd en de tijd die komen gaat even tot uiting komen. Wat betreft de gans, hierover meer in een ander blog.

Maandag 16 maart

Dat waar ik met afzeggen gisteren niet aan toe was gekomen, lost zich vandaag vanzelf op. Alles wordt afgezegd. De tandarts, diverse therapieën. En dat is prima. Zelf neem ik ook geen risico de komende tijd wat me doet besluiten om de maandelijkse 70+ bijeenkomsten bij ons thuis in ieder geval voor april op te schorten.

Het is allemaal zo vreemd. De zon schijnt. We zijn buiten. Het is heerlijk rustig. En toch woedt er om ons heen een strijd…

Via deze weg wens ik iedereen die dit aangaat op wat voor manier dan ook, heel veel sterkte.

Voor degenen die op de een of andere manier willen helpen: http://www.gewoonmensendiemensenwillenhelpen.nl

4 Comments on “Vreemde dagen”

  1. Wat een zorgen zul je hebben deze periode, om ouders en schoonmoeder! En om manlief. Ik lees een klein (of juist heel groot) drama… We mogen in deze tijd dankbaar zijn voor de natuur die wij zo vlak om ons heen hebben. Zoveel mensen, die nu sterk in hun doen en laten worden beperkt, hebben dat niet. Dat maakt mij in deze dagen extra dankbaar… Voor jou en manlief: sterkte, met alles. XX

    Like

    • Hoi Anuscka, inderdaad, veel zorgen. Manlief heeft een chronische auto-immuunziekte en valt daarmee onder de kwetsbare groepen. Gisteren is de zorg voor schoonmoeders stopgezet, die ik nu overneem omdat we ernaast wonen en we toch al dagelijks bij haar komen. De neutralen vooralsnog. Wat mij mede zorgen baart is dat mensen wel denken dat ze overal goed op letten maar dat ik met eigen ogen zie dat dat niet goed wordt ingevuld. Maar ja, ik heb dan ook weet van hoe hygiënemaatregelen moeten worden toegepast. En dat baart mij zorgen. Zorgen om mijn man. Vandaag ben ik sinds een week onze schulp uit gekropen om boodschappen te halen. En ik ben de hele dag van slag geweest. Er ligt echt niets in de schappen! Ongelooflijk! Aan een kant begrijp ik de mensen die dit doen wel, aan de andere kant wordt het andere mensen zo ontzettend moeilijk gemaakt. Maar je hebt gelijk. Gelukkig kunnen we naar buiten. Ik zou gek worden wanneer dat niet het geval zou zijn. En gelukkig heb ik onze eigen voorraad qua inmaak en zijn we weer volop bezig met de moestuin. God zij dank. Dank je wel voor je bericht. En voor jullie ook: blijf gezond! Xxx

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: