De ganzen van de leg

Het is een drama in het klein geweest. Dat broeden van onze ganzen. Zo sneu…

Al wekenlang zitten er twee ganzendames braaf op het nest. Nu is samen op het nest zitten al niet ideaal want de een wil zo zitten en de ander zus. En dan ordent de een het nest zo en vindt de ander dat het toch net wat beter kan. Maar goed, de dames zitten nu toch al een hele tijd te broeden. De 28 dagen zijn om en we houden de boel met argusogen in de gaten. Af en toe, wanneer de dames even van het nest gaan om snel wat te eten en te drinken, kunnen we in het nest gluren. Maar och, och, wat stinkt het er! En er zijn zoveel vliegen! Er moet wel al een ei gesprongen zijn, dat kan niet anders. En zoveel eieren liggen er ook niet meer. Naar alle waarschijnlijk ploft er af en toe eentje of worden ze weggegrist door de marter. Helaas maar dat is de natuur nu eenmaal. En dan tellen we op een dag nog maar 5 eieren en de dag erna nog maar 4. Inmiddels zijn de dames bijna drie weken over tijd. En begint het broeden zielige vormen aan te nemen. Vooral dat samen broeden met deze enorme hitte. Iedere dag besluiten we om in te grijpen en iedere dag wachten we af omdat het beter is dat de dames zelf inzien dat het hele zaakje een lost case is.

Wanneer we dan nog maar twee eieren zien liggen, besluiten we toch in te grijpen. Maar voordat we dat kunnen is het volgende ei alweer geploft. Manlief pakt het laatste ei dan maar op om te voelen of er niet toch een kuikentje in zit maar op datzelfde moment ontploft ook dat ei. Gelukkig ontploft het van hem af en niet tegen hem aan want de stank is niet te harden. Wat ontzettend jammer! Allemaal die moeite voor niks…

De dames gans zijn stijf van het lange zitten en lopen een paar dagen ontzettend moeizaam mee met de groep. En met grote aandacht volgen de dames onze eendjes. Ze horen hen piepen natuurlijk en liggen dan ook aan het hek te wachten tot ze één van de eendjes zien. Ik heb met ze te doen. Arme ganzen…

Manlief en ik trekken het nest uit het hok en foei, foei, foei, wat stinkt dat! Maar zo is het tenminste duidelijk. Het broeden is voorbij, het nest is weg.

Sterker nog, het hok is nu weg. Dat gaan we opknappen en dat gaat dienen als verblijf voor de eendjes. Ze worden nu snel groot en moeten straks de wei in. Het hok zal dan als nachtverblijf gaan dienen. Want ook de eendjes moeten een nest hebben voor hun eitjes. En wie weet hoe snel dàt zal gaan…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s