Nog eens mama Maud…

Dat Maudje en de eendjes zo’n bijzondere band hebben, levert af en toe dolkomische situaties op. We liggen regelmatig in een deuk van de lach.

Het begon ermee dat de eendjes het zo gewoon vonden dat Maudje op ze paste, dat ze op een bepaald moment naar haar toe liepen. Maudje schrok hier echter zo van dat ze niet wist hoe snel ze zich uit de voeten moest maken. Ze dacht dat ze aangevallen werd door de eendjes terwijl die haar alleen maar achterna liepen. Ze liep de hele tuin door met de eendjes achter zich aan. Steeds sneller en de eendjes ook tot die op een bepaald moment zelfs hun vleugels in zetten om Maudje bij te kunnen houden! Echt, ik lag neer van de lach!

En zo ook achter in de wei. Maudje dacht steels achter de laurierhaag te lopen om aan de aandacht van de eendjes te ontsnappen. Maar dat lukte mooi niet! Ik zag het gebeuren. Eén van de eendjes richtte haar oog op het geluid achter de haag. Ze zag meteen dat het Maudje was die daar liep. En waar één eendje iets ziet of hoort duurt het maar een fractie van een seconde of de andere twee weten het ook. En daar gingen de dames weer. Maudje aan de ene kant van de haag en de eendjes aan de andere kant. Steeds sneller! Hahahaha!

Zo jammer dat dit niet opgenomen kon worden.

Het is je reinste slapstick!

Fijn weekend allemaal!

Advertenties

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s